Via X het Rad van dood en geboorte, de voortdurende kringloop, gaat de mens naar de hoogste realiteit. Zijn zelfbewustzijn stelt hem in staat het leven zin en inhoud te geven. De mens is de schepper van zijn eigen wereld, de verantwoordelijkheid ligt bij hemzelf. Hij roept geheel volgens de wetten van oorzaak en gevolg zijn eigen werkelijkheid op.

De duivel uit het Visconti-spel

In XIV, Matigheid, treden de wetmatigheden waaronder deze wordingsweg zich voltrekt naar buiten en in XV de Duivel zien we de finale van het hele proces; deze kaart openbaart de verhouding waarin de mens ten opzichte van zijn hoogste essentie verkeert en de oorzaken waardoor deze verhouding in stand wordt gehouden. Al wat de mens van zijn hoogste essentie afhoudt is in wezen negatief en vanuit het negatieve kan de mens zichzelf niet vinden. Daarom stelt zich tussen zijn beperkte bewustzijn en de onvergankelijke eeuwige waarheid, de Duivel op. Het zijn de valkuilen van de stoffelijke wereld: uiterlijke identificatie, zelfzucht,veroveringsdrang, verslaving, begeerte, egoïsme en geldingsdrang, die de mens afhouden van het onsterfelijkheidsbewustzijn, waarin hij pas echt zichzelf is. Het ego is volgens Jung datgene van jezelf waarvan je je bewust bent, het deel waar je controle over hebt; het ego is het beeld dat je van jezelf wilt zien. De mens die zich zijn onsterfelij-ke aard niet bewust is, is in de greep van het niet-zelf; het onwerkelijke dat hem gevangen of geketend houdt. De Duivel is het symbool van egoïsme geworden, waar verdeeldheid, duisternis en wisselvalligheid overheersen.

De geheime leer van het ego.

De grootste angst van elk mens, van elk ego, is de angst voor de dood. Van alles wat ons ego voor ons bewustzijn verborgen tracht te houden, staan 3 dingen bovenaan:

1. er is geen dood
2. er is geen scheiding
3. er is niets dan liefde.

Het ego tegen God.

Is de enorme hoeveelheid kracht en energie die we inzetten om te proberen macht over anderen uit te oefenen en hen te manipuleren en de toekomst te voorspellen, mischien een onbewuste verlegging van onze pogingen onze angst voor de dood te beheersen en als gevolg daarvan te ontkennen?
Speelt het ego op die manier voor God in de veronderstelling dat het in Zijn plaats het heelal schept, bestuurt en beheerst?

De kaart De Duivel toont ons de mens hoe hij is en waarom hij zo is. Alleen door de Duivel in hemzelf te ontmaskeren en te doorzien kan de mens de weg openen naar geestelijke vrijheid, zelfstandigheid en zelfverwerkelijking. Een van de fundamentele lessen van de Cursus in Wonderen houdt in, dat 'de oorzaak van onze angst een andere is dan we denken' en suggereert dat het gemeenschappelijke fundament van onze angst, in welke vorm die dan ook gegoten is, het schuldgevoel is over de afgescheidenheid van God en dus van elkaar.
En dit schuldgevoel is de oorzaak van onze angst dat God ons met de dood zal straffen. Angst voor de dood is niets anders dan een verzinsel van ons ego, omdat het bang is voor God, wil het ego dat we geloven dat God wraakzuchtig is en ons te zijner tijd zo voor onze zonden zal straffen.
Alsof dat nog niet bedreigend genoeg is, suggereert het zelfs dat we na de dood nog erger worden gestraft in de hel!
Het egodenksysteem wordt niet alleen beheerst door angst en schuldgevoel maar zit propvol wanhoop en uitzicht-loosheid.
In de Duivel, de belichaming van illusie, zelfzucht en beperking zien we de grote drijfkracht achter het Rad van leven en dood geopenbaard.

Alles wat de mens van zijn eigen essentie - het onsterfelijkheidsbewustzijn- afhoudt, en voert tot blind ronddraaien in uitzichtsloze situaties, waarin hij zich steeds meer verliest kan men als 'het werk van de duivel' beschouwen.
Als we inzien dat de dood maar een drogbeeld is en de waarheid aanvaarden dat leven en liefde onsterfelijk zijn, worden onze verhoudingen op een aangrijpende manier gezond gemaakt.
Als we dit werkelijk weten, verdwijnt het waandenkbeeld van scheiding en zien we onszelf als één met de universele geest.
Denk je in, al was het maar een ogenblik dat je werkelijk gelooft dat de dood maar een illusie is en dat eeuwige liefde je enige werkelijkheid is.
Stel je, al was het maar voor dat korte ogenblik voor, dat je één bent met al wat leeft, met het leven zelf, met God, voor altijd.
Onderga de vrede, de rust, de stilte en de grenzenloze liefde die je omringt.

Literatuur: