KIM DE WILDT is een van de jonge mensen die zich intensief met de Tarot bezighouden en zij wil haar denkbeelden en inzichten graag met de lezers van het TAROT MAGAZINE delen. Hierbij volgt haar bijdrage uit het 2e nummer van het Magazine.

Wat is tarot?

ROTA - TARO - ORAT - TORA - ATOR

"HOEWEL HET LICHAAM STERFT, LEEFT DE ZIEL VOORT"

De Tarot is een eeuwenoud medium, dat men kan gebruiken om meer inzicht te krijgen in de eigen onbewuste zielsinhouden. Door de archetypische beelden die op de kaarten staan op het onderbewuste in te laten werken, kan er ruimte en begrip ontstaan voor de problemen waar we mee te maken kunnen krijgen op onze levensweg. De werkwijze is esoterisch, ofwel van binnenuit, in plaats van exoterisch, bewustwording van buitenaf. Dit laatste bemoeilijkt het in contact treden met de innerlijke belevingswereld. Tarot verbeeldt de weg naar het ontsluieren van onze eigen wijsheid.

Doordat men de intuïtie ontwikkelt en daarop leert te vertrouwen door het praktisch werken met dit kaartsysteem is het een uitstekend middel om de persoonlijke ontwikkeling te stimuleren. Tarot kan tevens een manier zijn om de complexiteit van de Jungiaanse psychologie in beeld te brengen. De psycho-analyticus C.G.Jung was erg belezen over de gnostiek, alchemie etc. Deze interesse kwam voort uit persoonlijke ervaringen op het paranormale vlak. Hij geloofde dat de menselijke geest beïnvloed was door eeuwenlange ervaringen. Deze ervaringen, die collectief, oftewel gemeenschappelijk van aard zijn, zetelen in het persoonlijk onbewuste. Deze collectieve ervaringen noemt men ook wel archetypen, dit zijn universele verbeeldingen van hetgeen er leefde en leeft onder de mensheid. Deze archetypen kunnen religieus, symbolisch, wetenschappelijk etc. van aard zijn. Archetypen zoals de kluizenaar, de oermoeder etc. vindt men terug in de tarot. Wellicht zou dit ten grondslag kunnen liggen aan het gegeven dat de tarot niet gebonden is aan een bepaalde cultuur. Ongeveer de helft van mijn cliënten en cursisten zijn niet westers van origine.

Geschiedenis.

Er is voor het eerst sprake van tarot in 1367. In Nederland verschijnen omstreeks 1377 de eerste tarotdecks ten tonele. In de 18e eeuw verschijnt in Frankrijk de Tarot van Marseille; dit deck wordt ook in Nederland veel gebruikt. In 1910 wordt het erg populaire spel, de Rider Waite tarot door de Engelsman Rider uitgegeven. De geestelijke vader van dit deck is de befaamde Engelse mysticus Arthur Edward Waite. De afbeeldingen zijn geïllustreerd door Pamela Colman Smith. Arcana is meervoud voor het Latijnse woord arcanum, dat geheim betekent. Het unieke van dit deck is dat de kleine arcana voor het eerst van een afbeelding werd voorzien in plaats van de abstracte elementen waar het voorheen door weergegeven werd. De tarot bestaat traditioneel uit 78 kaarten: 22 grote arcana kaarten of troeven en 56 kleine arcana kaarten.

Tarotisten.

De theoloog Antoine Court de Gebelin, geboren in 1725 in Nimes, was een van de eersten die een uitvoerige studie maakte van de tarot en daarover publiceerde in zijn boek Le Monde Primitif. Een van zijn opvolgers was Aliette, een professor in de wiskunde. Hij publiceerde onder het pseudoniem Eteilla en ontwierp zijn eigen tarotspel: de Tarot d'Eteilla. Tarotisten werkten in de geest van de grondlegger van de numerologie Pythagoras (ja, dezelfde als die van de stelling van Pythagoras!). Op middelbare scholen leert men nu echter alleen nog wat deze mysticus/ wiskundige met de kwantiteit van de getallen deed en niet meer over zijn filosofie over de kwaliteit van de getallen.

In de tweede helft van de 19e eeuw legde de katholiek priester en kabbalist Alphonse Louis Constannt, ofwel Eliphas Levi, het verband tussen de 22 kaarten van de grote arcana en de 22 letters van het Hebreeuwse alfabet. Hij beschouwde de Tarot als een picturale versie van de Kaballah. Zijn levenswerk is Dogme et Rituel de la Haute Magie. Dit boek is onlangs opnieuw verschenen bij uitgeverij Schors in Amsterdam . heden ten dage is er in de wereld van de Tarot nog veel ontwikkeling.

Tarot ontwikkelingen in Nederland.

Veel zichzelf respecterende Tarotisten ambiëren het om zelf een tarotspel te ontwerpen. De gebroeders Doctors van Leeuwen brachten "de tarot in de herstelde orde" uit, dat veel stof deed opwaaien onder de aanhangers van de versie van Rider Waite, omdat deze broers dit deck als uitgangspunt hebben genomen en er drastische wijzigingen, volgens eigen zeggen verbeteringen, in hebben aangebracht. De broers beweerden dat er geen 22, maar van origine 24 troeven zijn. De twee toegevoegde troeven zijn de Waarheid en de Intuïtie. Onno Doctors van Leeuwen: "Ze zijn ooit verdwenen door toedoen van de rooms-katholieke kerk. De kerk wilde niets weten van het cyclische proces van leven en dood dat door de tarot wordt verbeeld en van het idee van de wedergeboorte van de ziel. De Waarheid en de Intuïtie zijn destijds zichtbaar gemaakt door er de Priester (de Paus) en de Priesteres (de Pausin) overheen te leggen. Zo paste de clerus de tarot aan, aan de christelijke doctrine van de goddelijke voorzienigheid".

Dit lijkt mij persoonlijk zeer onwaarschijnlijk, omdat de kerk zelf nooit erg blij is geweest met de mythe over Pausin Johanna. Jan Ton, tarot autoriteit, ziet hierin logischerwijs eerder een provocatie tegenover de kerk. Wetenschappelijklijk gezien lijkt er ook geen basis te zijn die bevestigt dat de tarot ooit uit 24 kaarten zou hebben bestaan. Ik schaar mij dan ook achter de visie van Jan Ton. Hij zegt: "In Nederland verscheen in 1995 'De Tarot in de herstelde orde' van de gebroeders Doctors van Leeuwen, waarin beweerd wordt dat de tarot eigenlijk uit 80 kaarten zou moeten bestaan. Alleen al de naam van het boek suggereert dat er ooit een volmaakte orde (met 80 kaarten) geweest zou zijn en dat de schrijvers erin zijn geslaagd om de code te 'breken'. Ik ben niet overtuigd geraakt van de argumentatie. De twee extra kaarten die toegevoegd worden, veroorzaken nieuwe problemen, omdat de hele volgorde van de grote arcana erdoor verandert, waarbij er meer verloren gaat, dan er wordt gewonnen".

Uitgeverij Servire presenteert het boek over de 'herstelde orde' als het standaardwerk over de tarot. Dit is erg misplaatst, mijns inziens is het hooguit een grappige, onwetenschappelijke hypothese. Een positieve ontwikkeling op tarot-vlak is echter dat de cliënt steeds kritischer wordt, waardoor de kwaliteit van tarot-beoefenaars verbetert. Ik ben echter veel kwakzalvers en waarzeggers tegengekomen op de paranormaal beurzen, maar hun aantal lijkt gelukkig minder te worden.

Kim de Wildt.